«Որոնում»-ը շատերին օգնեց
«Բոլորս էլ հիշում ենք այդ ծանր ժամանակները, երբ կարծես ամեն ինչ խառնվել էր իրար. երկրաշարժ, ավերածություններ, անորոշություն, անտուն մարդիկ, որոնք անընդհատ որոնում էին իրենց հարազատներին,-պատմում է «Որոնում» կենտրոնի տնօրեն Գրիգոր Վահանյանը:-Հենց այդ ժամանակ էլ բարեկամներին և մտերիմներին կորցրած մարդկանց օգնելու համար ստեղծվեց մեր կենտրոնը: Մենք երկրաշարժի և դրա հետևանքով տուժածների մասին ինֆորմացիա պարունակող հսկայական տվյալների բանկ էինք ստեղծել և, օգտագործելով աշխարհի տարբեր ծայրերում իրար միացված համակարգիչները, երկրաշարժի պատճառով իրար կորցրած մարդկանց էինք որոնում: Դա արվում էր այդ ժամանակի համար մեր ունեցած տեխնոլոգիաների շատ հարուստ բազայի շնորհիվ, որը դեռ 1988թ. վերջում մեզ համար ձեռք էր բերել հայկական Սփյուռքը:
Հետագայում համաշխարհային ցանցերին միանալու համար կար ևս մեկ միջոց` ռադիոկապը, որի շնորհիվ մենք մեր համակարգիչներով կարողանում էինք, առանց Մոսկվայի կողմից վերահսկման, հարաբերվել աշխարհի տասնյակ երկրների գիտնականների հետ: Ճիշտ է` մեր գործունեությունն անհանգստացնում էր «համապատասխան մարմիններին», բայց նրանք ոչինչ չէին կարող անել, որովհետև երկրաշարժի հետևանքների վերացման գործում մեր կատարած աշխատանքը շատ մեծ էր:
Կենտրոնը շարունակեց գործել և զարգանալ Հայասատանի անկախացումից հետո էլ, երբ մենք սկսեցինք զբաղվել ղարաբաղյան պատերազմի համար ինֆորմացիա փոխանակելով: Այդ ժամանակ արդեն աշխատում էինք թվային կապ ապահովող տեխնիկայով, որ մի քանի անգամ հեշտացնում և արագացնում էր ցանցի գործունեությունը: 1996թ. կենտրոնը դադարեցրեց իր գործունեությունը»:
