Նոր ժամանակներ

1990թ. քաղաքական իշխանությունը փոխվեց, և վարչապետ Վազգեն Մանուկյանի որոշմամբ 1990թ. սեպտեմբերից առաջին անգամ Հեռուստառադիոհաղորդումների պետական կոմիտեի պետ նշանակվեց ոչ կոմունիստ` արվեստագիտության դոկտոր Հենրիկ Հովհաննիսյանը: Նա հեռուստատեսությունում սկսում է իրականացնել թե՛ բովանդակային և թե՛ կառուցվածքային փոփոխություններ, որոնք պիտի համապատասխանեին ընթացիկ ժամանակներին. ղարաբաղյան ազգային-ազատագրական շարժում, ԽՍՀՄ-ի փլուզում, Անկախության հռչակում:
Հեռուստատեսությունը մասամբ ազատվում է գրաքննությունից, ազատ խոսքը հասնում է հասարակությանը: Եթերում հնչում էին կարծիքներ, գաղափարներ, որոնք կարող էին դուր չգալ իշխանություններին, սակայն այդ տարիներին քաղաքական նկատառումներով և ոչ մի հաղորդում չփակվեց:
90-ականների սկզբին հեռուստատեսությանը բնորոշ էր անընդհատ փոփոխությունների ենթարկվելու միտումը: Հասարակական-քաղաքական հաղորդումներին զուգահեռ ավելանում և նոր ձևով էին ներկայանում ժամանցային հաղորդումները: Մեծ մասսայականություն էր վայելում «Խճանկար» ծրագիրը, որի հաղորդավարն էր Արմեն Ամիրյանը: 1990թ. վերջին օրն այս հաղորդումը ներկայացրեց «Ճամփորդություն դեպի 1991 թվականը» 24 ժամանոց հեռուստամարաթոնը: Հաղորդման վարողներից Կարեն Քոչարյանն ուղիղ եթերով ժամը 24:00-ին Թատերական հրապարակից շնորհավորեց հայ ժողովրդի ամանորը: Մեկ ամիս անց` փետրվարի 19-ին, ծնվեց նոր հաղորդաշար` «3-րդ ալիքը»-ը, որ նոր շունչ և թարմություն բերեց հեռուստաեթերին: