Ադամյանի անունը կմնա հավերժ
1905թ. Բեռլինի համալսարանի պրոֆեսոր Արթուր Կորնի լաբորատորիայում աշխատելու տարիներին նույն համալսարանի սան Հովհաննես Ադամյանը կատարեց իր առաջին հայտնագործությունը, երբ կատարելագործեց իր ուսուցչի ստեղծած սարքը և տվեց հաղորդվող պատկերը: 1908թ. Բեռլինում Արտոնագրերի կայսերական գրասենյակն Ադամյանին տվեց արտոնագիր «Էլեկտրականության միջոցով հաղորդվող պատկերի կամ մի քանի պատկերների սևեռման և կրկնակի վերարտադրման սարք ստեղծելու համար»: Հեռուստատեսության զարգացման պատմության մեջ առաջին անգամ Ադամյանը գիտական աշխարհին հիմնավորված ներկայացրեց հեռավորության վրա սև-սպիտակ պատկերի հաղորդման գաղափարը: Արտոնագրին հետևեց Բեռլինում երկգույն հեռուստացույցի փորձարկումը` գունավոր պատկերի հաղորդման առաջին փորձն աշխարհում:
Ադամյանը վաստակեց գունավոր հեռուստատեսության առաջին հայտնագործողի անունը: 1921թ. Մոսկվայում կայացած Համառուսաստանյան էլեկտրատեխնիկական 8-րդ համագումարում Ադամյանը ներկայացրեց հեռավոր տարածության վրա պատկերի ստացման իր ուսումնասիրության արդյունքները: Ադամյանն ի քրոջն ուղղված նամակում գրում է. «Չնայած ինձ հրավիրում են Գերմանիա, բայց ես ցանկանում եմ իմ առաջին խոշոր գիտափորձը հայրենիքում կատարել»: 1925թ. Ադամյանը Երևանի պետհամալսարանում ներկայացրեց գունավոր հեռուստատեսության հաջորդական համակարգի առաջին նախագիծը` եռագույն հեռուստացույցը, որն անվանեց «Հեռատես»: Ադամյանի գյուտն առաջին անգամ կիրառվեց երեք տարի անց` Լոնդոնում: 1930-ականների սկզբին Ադամյանը ճանաչվեց նաև ժամանակակից տեսամագնիտոֆոնի նախատիպի հայտնագործման հեղինակ:
1945-51թթ. Միացյալ նահանգների «Կոլումբիա» (CBS) ռադիոընկերությունը փորձարկեց Ադամյանի առաջարկած գյուտը և միայն 1953-ին այն ընդունվեց, ինչը հետագայում փոխարինվեց NTSC համակարգով:
