Նրանք իրենց ՙ37-ականներ՚ էին կոչում£ Երբ հանդիպում էին` զվարթ ողջունում էին. ռեժիսոր Էդիկ Բադալյանը, օպերատորներ Սուրեն Մուրադյանը, Ռեւիկ Բաղդասարյանը եւ Էդիկ Խաչիկօղլյանը:Պարզապես ծնվել էին 37-ին: Նրան բոլորից նախապատվում էր ամենաանհանգիստ, նյարդային ռեժիսորը` Գրիշա Արզումանյանը: Ինչ ուզում է լիներ եւ ում մոտ զբաղված լիներ Արսեն Սարաֆյանը, Արզումանյանն անպայման կազատեր կամ ՙլեզու կգտներ՚, ու տեսագրման օրը սեղանիկի մոտ կտեսնեիր նրա կողքին նստած Արսենին:
Մեր էկրանի առաջին սերիալ- մյուզիքլի փորձը` ՙՄիջնորդ տեր պապան՚ իրականացնելիս` Կիմ Արզումանյանը դարձյալ Արսենին տվեց նախապատվությունը:
Մեր էկրանի հարյուրավոր ներկայացումների հնչյունա-աղմուկա-ձայնային ու երաժշտական համակարգն Արսեն Սարաֆյանի ջանքերով են կայացել. ՙԱվերակների վրա՚, ՙԱնտիգոնե՚, ՙԳավազանը՚, ՙԱ’խ, այդ դռները՚, ՙՏանյա՚, ՙՎերջին զոհը՚, ՙԲացեք ձեր աչքերը՚, ՙՊտուտակ՚, ՙԿինո է նկարահանվում՚, ՙՀրաման՚, ՙՕջախի ծուխը՚ եւ այլն: Շատ դժվար էր Վարդգես Պետրոսյանի ՙԱպրած եւ չապրած տարիներ՚-ի տեխնիկական իրականացումը, քանի որ ռեժիսոր Թամարա Բիտյուցկայա-Էլիբեկյանը պատումն իրականացնում էր ոչ միայն ստուդիական տարածքում, այլեւ` բնության մեջ, իսկ հնչյունային ռեժիսորը պետք է կարողանար լուծել հարցեր, որոնք պայմանականի ու իրականի զուգահեռի վրա էին:
1994-97թթ.-ին նա ՙԱրցախյան տարեգրություն՚ ծրագրում էր. ՙՏարեգիր՚ ստեղծագործական խմբի ոչ միայն հնչյունային ռեժիսորն էր, այլեւ ադմինիստրատորը: Հետեւեցին ՙՄարզերի տնտեսական-մշակութային կյանքը՚, ՙՇեմին՚ հաղորդաշարերը:
