Հեռուստատեսության առաջին իսկ հաղորդման պատրաստողների անվանացանկի մեջ էր Արշալույս Չիֆլիկյանի անունը: Հենց միայն հիմնադրման առաջին իսկ տարիներին, մի շարք հաղորդումներից բացի նա իրականացրեց չորս ներկայացման ձեւավորում. ռեժիսոր Ժիրայր Ավետիսյանի <<Դեպք անտառում>>, Մարատ Մարինոսյանի <<Լենինն ու Ալին>>, <<Ես եւ նա>>, Կիմ Արզումանյանի <<Բոռերը>>: Հաջորդ տարիներին այդ թիվն աճեց` փոքր էկրանին տալով երեւակայական եւ բազմերանգ աշխարհներ: Առանձնապես գրավիչ էին հեքիաթները. <<Արեգնազան>>, <<Եղեգնուհին>>, <<Հեքիաթ զինվորի եւ օձի մասին>>, <<Քեֆ անողին` քեֆ չի պակսիլ>>, <<Անգետիկի ճանապարհորդությունը>>, <<Կախարդական բանալի>> եւ այլն:

1957թ.-ից մինչեւ 1977 թ.-ը Արշալույս Չիֆլիկյանին է վերագրվում 120 անուն ներկայացման ձեւավորում, որտեղ նա բացահայտվել է շռայլ տաղանդով: Նրա հնարամտությունը դրսեւորվում է ոչ միայն հեքիաթներում, այլեւ` պատմական եւ ժամանակակից գործերը նկարազարդելիս: Ֆրանկոյի <<Գողացված երջանկությունը>> մեզ փոխադրում էր ուկրաինական գյուղ, <<Գիշերվա սաբրը խեր է>>ներկայացումը` հին Թիֆլիսը, Բուլգակովի <<Տուրբինների ժամանակը>>` հեղափոխական Ռուսաստան: Եվ այս ամենը 60քմ տարածք ունեցող փոքր ստուդիայում, կենդանի խաղի պայմաններում: Չիֆլիկյանն իրականացրել է նաեւ բավականին բարդ ձեւավորումներ. <<Սայաթ-Նովան>>, <<Մեսրոպ Մաշտոցը>> նկարահանվում էին եւ ստուդիայում, եւ բնության մեջ, եւ վանքում:

Դրամատիկական հաղորդումների խմբագրությունում Արշալույս Չիֆլիկյանը ձեւավորում է բազմապլան պիեսներ. <<Բախչիսարիայի շատրվանը>>, <<Գողացված երջանկություն>>, <<էլի մեկ զոհ>>, <<Սամվել>>, <<Գեւորգ Մարզպետունի>>, <<Արա Գեղեցիկ եւ Շամիրամ>> եւ այլն: Գունավոր հեռուստատեսության ծնունդը, թերեւս, ամենից շատ ուրախացրեց Արշալույս Չիֆլիկյանին, քանի որ վերջապես նա կարողացավ հասնել նկարչական մտածողության բոլոր ձեւերի լիարժեք իրականացմանը: