Ժիրայր Ավետիսյանն առաջիններից էր, որ մտավ հեռուստատեսություն: Մի քանի տարի Մոսկվայում աշխատելով` նա քիչ թե շատ ծանոթ էր նոր արվեստի առանձնահատկություններին եւ կուտակած ողջ փորձը, ուժն ու եռանդը ներդնում է Հայկական հեռուստատեսության ստեղծման մեջ:
Եթերաշրջանի սկզբում Ժիրայր Ավետիսյանն անփոխարինելի էր հեռուստատեսություննում. նա եւ ռեժիսոր էր, եւ օպերատոր, եւ մոնտաժող: Նրա անմիջական մասնակցությամբ են եթեր հեռարձակվել Հայաստանի հեռուստատեսության առաջին հաղորդումները` ամանորյա հանդեսը 1957-ի հունվարի 2-ին, գեղանկարիչ Վարդգես Սուրենյանցի կյանքին եւ գործունեությանը նվիրված հաղորդումը եւ այլն: Նրա նկարահանած առաջին կինոնկարը <<Առաջին նամակը>> վերնագրով մի ակնարկ էր գիշերօթիկ դպրոցների մասին, իսկ բեմադրությունը` <<Դեպք անտառումը>>, մանկական էր, որտեղ խաղում էին Խորեն Աբրահամյանը եւ Իշխան Ղարիբյանը: Հայկական հեռուստատեսության առաջին բազմապլան ներկայացումներից մեկի` <<Մարդու ճակատագրի>> հաջողությունը մեծապես պայմանավորված էր նաեւ Ժիրայր Ավետիսյանի մասնագիտական մոտեցումներով: ռեժիսոր Մարատ Մարինոսյանը ներկայացման մեջ օգտագործել էր Ժիրայր Ավետիսյանի արտաստուդիական կադրերը` բնության պատկերներով: Սրանք դրսում նկարահանումներ անելու առաջին փորձերն էին:
Իր գործունեության ընթացքում բազմավաստակ ռեժիսորը ստեղծել է 36 հեռուստատեսային ֆիլմ, որոնցից են ՙՇրթներկ համար 4՚, <<Ջրհորի մոտ>>, <<Արշակ>>, <<Ձորի Միրոն>> եւ այլն:
