Օլգա Մելիք-Վարթանեսյանը Երեւանի նորաբաց թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներից էր: Կարմիր դիպլոմով ավարտելով ինստիտուտը` նա մնում է այստեղ աշխատելու: 56թ.-ից արդեն նորաստեղծ հեռուստատեսությունում էր, որտեղ էլ եւ շարունակում է օգտագործել մանկավարժական փորձը. տարվում է մանկական հաղորդումների բեմադրություններով: Շուրջ 15 տարի մանկակապատանեկան հաղորդումների խմբագրության գլխավոր խմբագիրն էր: Նրա անվան հետ են կապված առաջին մանկական ամանորյա հեռուստահանդեսի, առաջին մանկական հեռուստաներկայացումների, առաջին ուսուցողական-կրթական հաղորդումների փոքր էկրանին երեւան գալը :

1957թ.-ի փետրվարի 17-ին եթերից առաջին անգամ փոքրիկ հանդիսատեսին ողջունեց Գյուլնազ տատը, եւ հեքիաթի զարմանահրաշ աշխարհը սփռվեց էկրանից: <<Գյուլնազ տատի հեքիաթները>> հաղորդաշարով մի քանի տարի շարունակ մատուցվեցին ոչ միայն հայկական, այլեւ` ռուսական, արեւելքի եւ հարավի ժողովուրդների հեքիաթներն ու ավանդույթները: Օլգա Մելիք-Վարթանեսյանի եմադրությամբ մեր էկրանին հայտնվեցին Ղ. Աղայանի <<Արեգնազ>>, <<Եղեգնուհին>>, Անդերսենի <<Արաքայադուստրը>>, Նոսովի <<Անգետիկի արկածները>>, Էքզյուպերիի <<Փոքրիկ իշխանը>>, <<Մաշենկան եւ արջը>>, <<Գառնիկ ախպերը>>, <<Սուրի եւ Սամի արկածները>> հեքիաթները: Մելիք-Վրթանեսյանի մասնակցությամբ էին պատրաստվում նաեւ ուսուցողական շատ հաղորդումներ` <<Պատրաստիր ինքդ>>, <<Հմուտ ձեռքեր>>, <<Ածվիկը>>, <<Կինովիկտորինա>>, <<Գիտություն եւ տեխնիկա>>, <<Դու գիտես>>, եւ այլն:

1973թ.-ին Օլգան փոխադրվում է դրամատիկական հաղորդումների խմբագրություն: Նրա անվան հետ ոչ լրիվ տվյալներով կապված է 73 անուն պիես-էկրանավորում: Առաջին ներկայացումը` Մ. Սովաժոնի <<Չաո>>--ն էր: Այնուհետեւ` <<Երբ է գալու ձյունը>>, <<Անդրոն ու Սանդրոն>>, <<Շտապիր բարություն անել>>, <<Հնաոճ կատակերգություն>>, <<Մաբրե արքան>> եւ այլն: