Թատրոնից էր եկել: Եվ թվում էր` նրա բեմանկարչության ամենահիմնական գիծը` թատերայնությունը, անհնարին էր օգտագործել էկրանին: Սակայն պարզվեց, որ հեռուստատեսությունը ձեռք էր բերել մի արվեստագետի, որ թաքնված շատ անակնկալներ ուներ` անհանգիստ բնություն, բարձր ճաշակ ու չնվազող եռանդ, շարունակ ինքնակատարելագործվելու եւ ստեղծագործելու նորանոր ձգտում:

Շահեն Հակոբյանն առաջիններից էր, ում բաժին ընկավ ճաշակել նոր արվեստի ստեղծման եւ հաստատման դժվարին, բայց եւ հաճելի գործը: Տեխնիկական խիստ սահմանափակ պայմաններում նկարչությունն էր, որ էկրանին երանգ եւ պատկեր պիտի տար: Առաջին նկարիչներն էին, որ իրենց հնարամտությամբ պիտի կարողանային էկրանավորել բազմապլան եւ բազմերանգ ներկայացումները: Առաջին ամանորյա պաննո-տոնածառը, մանկական հանդեսի ձեւավորումը, առաջին հեռուստաներկայացումը, ֆիլմը...սրանք բոլորը կապվում են Շահեն Հակոբյանի անվան հետ:

Հենց սկզբից նա վերցրեց ամենաբարդը, անհավանականը` <<Մարդու ճակատագիրը>>: 27 դրվագ` 17 առանձին ձեւավորմամբ: Լուցկու տուփի չափ ստուդիայում օրացույցի թղթերի պես կախված էին Հակոբյանի նկարազարդած ստվարաթղթե տեսարանները:

Մեր էկրանում Շահեն Հակոբյանն իրականացրեց 55 անուն ներկայացման ձեւավորում: Դրանք բազմազան եւ հակադիր աշխարհներ են. Շոլոխովի <<Մարդու ճակատագիրը>>, Ռոզովի <<Ավանդական հավաքը>>, Սովաժոնի <<Չաո>> ժամանակակից եւ զուսպ պատկերներին հաջորդում էին երեւակայական եւ կատակերգական աշխարհներ` <<Անգետիկի արկածները>>, <<Սեւիլյան սափրիչը>>, <<Երեւակայական հիվանդը>>, <<Ատամնաբույժն արեւելյան>>, <<Ծղոտե գլխարկ>> եւ այլն:

Շուրջ 35 տարի Շահեն Հակոբյանն աշխատեց Հայաստանի հեռուստատեսությունում` ձեւավորելով մեր էկրանը եւ գեղարվեստական բարձր ճաշակ փոխանցելով հեռուստադիտողին: