Նարա Շլեպչյանը հեռուստատեսություն եկավ առաջին իսկ օրից: 1956թ.-ին նոր բացվող հեռուստատեսության ղեկավարությունը կազմակերպեց աշխատակիցների ընդունելության մրցույթ: Նրան ընտրեցին մոտ 300-ից, ովքեր մասնակցում էին նոր ձեւավորվող հեռուստատեսության խոսնակների մրցույթին:
1956թ.-ից մինչ օրս նա աշխատում է հեռուստատեսության ոլորտում, միաժամանակ տարիներ շարունակ դասավանդել է մանկավարժական ինստիտուտում` հաղորդավարական իր բարձր մասնագիտական հմտությունները փոխանցելով ապագա սերունդներին:
Նարա Շլեպչյանն իր աշխատանաքային գործունեության ընթացքում վարել է գեղարվեստական, երաժշտական, սպորտային, մանկական հաղորդումներ: Նրա ժպիտը եւ գրավիչ ձայնն է ուղեկցել հեռուստադիտողին գրեթե բոլոր մեծ միջոցառումների հեռարձակման ժամանակ, նրա հետ են ամանորը նշել մեր հայրենակիցները, նրանից են իմացել հանրապետության լուրերը եւ վերջապես նրա` ՙԲարի լույս, հարգելի հայրենակիցներ՚ խոսքերով են օրը ողջունել Հայաստան երկրի բնակիչները:
ՙՈվ մտնում էհեռւոստատեսություն, այլեւս իրեն չի պատկանում՚,- ասումէ Նարա Շլեպչյանը: Եվ իսկապես նա դարձավ ժողովրդինը: Տասնամյակներ շարունակ մարդիկ սիրեցին եւ կապվեցին նրա ժպիտին, ձայնին: ՙԵս դարձա ժողովրդի ներկայացուցիչը էկրանին: Մարդիկ ասում էին` Նարան մերոնքական է՚,- հաստատումէ Նարա Շլեպչյանը:
