Առաջին ալիք

1977թ.-ի նոյեմբերի 29-ին գործարկվեց 311.7 մետր բարձրությամբ նոր հեռուստաաշտարակը եւ ՙՕրբիտա-2՚ տիեզերական կապի կայանը, որոնք հնարավորություն տվեցին Մոսկվայից ընդունել համամիութենական հեռուստատեսության երկրորդ ծրագիրը:

Հայկական հեռուստատեսության օրվա հաղորդումների միջին տեւողությունը հասավ 12 ժամի` 2.5 ժամը գունավոր հաղորդումներ, այդ թվում` սեփական հաղորդումներինը` 4 ժամ 35 րոպե: Հանրապետության առաջին ծրագիրը դիտում էին բնակչության 96 տոկոսը, երկրորդ ծրագիրը` 55-ը: Իսկ արդեն 1978թ.-ին հանրապետությունում կարողացան դիտել նաեւ Կենտրոնական հեռուստատեսության չորրորդ ծրագիրը: Հաղորդումների տոկոսային ցուցանիշներն էին` լրատվական` 25, հասարակական-քաղաքական` 9, երիտասարդական` 4.5, բանակայինների եւ սահմանապահների համար` 6, դրամատիկական` 3.5, երեխաների եւ անչափահասներ համար` 10, ուսումնական` 13, երաժշտական` 23, մարզական` 4, հայտարարություններ եւ գովազդ` 4:

1978-ին հանրապետությունում կար շուրջ 500 հազար հեռուստացույց, որից 100 հազարը` գունավոր: Հայաստանը հեռուստացույցերի մասսայականացման ծավալներով միութենական հանրապետությունների մեջ գտնվում էր երկրորդ տեղում: Հեռուստահաղորդումների ընդհանուր տեւողությունը կազմում էր օրական 19 ժամ: Հաղորդումների մոտ 50 տոկոսը եթեր էր տրվում գունավոր պատկերով, իսկ 70 տոկոսը հեռարձակվում էր տեսագրված:

Հայաստանը բնակչությանը հեռուստահաղորդումներ դիտելու ընդգրկմամբ, ինչպես նաեւ հաղորդումների ծավալով առաջին տեղն էր գրավում միութենական հանրապետությունների շարքում:

Տեխնիկական վերազինում