1905թ.-ին Բեռլինի համալսարանի պրոֆեսոր Արթուր Կորնի լաբորատորիայում աշխատելու տարիներին նույն համալսարանի սան Հովհաննես Ադամյանը կատարեց իր առաջին հայտնագործությունը, երբ կատարելագործեց իր ուսուցչի ստեղծած սարքը եւ տվեց հաղորդվող պատկերը: 1908թ.-ին Բեռլինում Արտոնագրերի կայսերական գրասենյակն Ադամյանին տվեց արտոնագիր <<Էլեկտրականության միջոցով հաղորդվող պատկերի կամ մի քանի պատկերների սեւեռման եւ կրկնակի վերարտադրման սարք ստեղծելու համար>>: Հեռուստատեսության զարգացման պատմության մեջ առաջին անգամ Ադամյանը գիտական աշխարհին հիմնավորված ներկայացրեց հեռավորության վրա սեւ-սպիտակ պատկերի հաղորդման գաղափարը: Արտոնագրին հետեւեց Բեռլինում երկգույն հեռուստացույցի փորձարկումը` գունավոր պատկերի հաղորդման աշխարհում առաջին փորձը:
Ադամյանը վաստակեց գունավոր հեռուստատեսության առաջին հայտնագործողի անունը: Գյուտի համար 1908թ.-ին հայ գիտնականը ստացավ Ֆրանսիայի եւ Ռուսաստանի արտոնագրեր: 1921թ.-ին Մոսկվայում կայացած Համառուսաստանյան էլեկտրատեխնիկական 8-րդ համագումարում ներկայացրեց հեռավոր տարածության վրա պատկերի ստացման իր ուսումնասիրության արդյունքները: Ադամյանը քրոջը հղած նամակում գրում է. <<Չնայած ինձ հրավիրում են Գերմանիա, բայց ես ցանկանում եմ իմ առաջին խոշոր գիտափորձը Հայրենիքում կատարել>>: 1925թ.-ին Ադամյանը Երեւանի պետհամալսարանում ներկայացրեց գունավոր հեռուստատեսության հաջորդական համակարգի առաջին նախագիծը` եռագույն հեռուստացույցը, որն անվանակոչեց` <<Հեռատես>>: Ադամյանի գյուտն առաջին անգամ կիրառվեց երեք տարի անց` Լոնդոնում: 1930-ականների սկզբին Ադամյանը ճանաչվեց նաեւ ժամանակակից տեսամագնիտոֆոնի նախատիպի հայտնագործման հեղինակ:
1945-1951թթ.-ին Միացյալ Նահանգների <<Կոլումբիա>>(CBS) ռադիոընկերությունը փորձարկեց Ադամյանի առաջարկած գյուտը եւ միայն 1953-ին այն ընդունվեց, ինչը հետագայում փոխարինվեց NTSC համակարգով:
