Դեռեւս փորձնական եթերաշրջանի ժամանակ` 57թ.-ի հունվարի 2-ին կազմակերպվել էր առաջին մանկական համերգ-հաղորդումը: Իսկ արդեն փետրվարից մանկական հաղորդաշարերը մշտական են դառնում Հայաստանի հեռուստատեսության եթերում:
Ռեժիսոր Օլգա Մելիք-Վրթանեսյանի շնորհիվ ծնունդ առավ երեխաների շատ սիրելի ՙԳյուլնազ տատի հեքիաթները՚ հաղորդաշարը: Առաջին հաղորդումը եթեր հեռարձակվեց 57-ի փետրվարի 17-ին: Գյուլնազ տատը` դերասանուհի Հայկուհի Գարագաշը, իր թոռնիկներ Հասմիկին ու Սուրիկին պատմում էր տարբեր հեքիաթներ: Հաղորդումը վարում էին երեխաները: Հաղորդաշարը երկար տարիներ դարձավ գեղարվեստական մի ձեւ, որով մատուցվեցին ոչ միայն հայկական, այլեւ` ռուսական, արեւելքի եւ հարավի ժողովուրդների հեքիաթներն ու ավանդությունները:
Մանկակական հաղորդումների խմբագրությունն իրականացնում էր նաեւ հեռուստաբեմադրություններ: Մեկը մյուսի ետեւից էկրանին էին հայտնվում <<Մաշենկան եւ արջը>>, <<Քաջ Նազարը>>, <<Գառնիկ ախպերը>>, Ղազարոս Աղայանի <<Արեգնազանը>>, <<Եղեգնուհին>>, Անդերսենի <<Արքայադուստրը>>, Նոսովի <<Անգետիկի արկածները>>, Էքզյուպերիի <<Փոքրիկ իշխանը>>հեքիաթների էկրանացումները:
Մանկապատանեկան խմբագրությունը միաժամանակ պատրաստում էր ուսուցողական եւ կրթական հաղորդումներ. <<Պատրաստիր ինքդ>>, <<Հմուտ ձեռքեր>>, <<Ածվիկը>>, <<Կինովիկտորինա>>, <<Գիտություն եւ տեխնիկա>>, <<Դու գիտես>> եւ այլն:
