<<Ամանորյա ծրագրի համար հեռուստասրահում պետք է տոնածառ տեղադրեինք>>,- պատմում է հեռուստատեսության առաջին գլխավոր նկարիչ Շահեն Հակոբյանը:
- Առաջին անակնկալն այն էր, երբ պարզվեց, որ միակ սրահը 60 քմ էր: Զգալի մասը զբաղեցնում էին հեռուստախցիկները, լուսավորման սարքերը, մոնիտորը: Սրանց կողքին խոսնակի մշտական տեղն էր, իսկ մյուս կողմում ծանրաբարո բազմել էր իր տեղին եւ նշանակությանն անհամապատասխան ռոյալը. այլեւս շարժվելու տեղ չկար: Դրությունը փրկեցինք ես եւ մեր մյուս նկարիչ Արշալույս Չիֆլիկյանը: Իսկական տոնածառին փոխարինեց մեր հորինած-ոճավորած պաննո-տոնածառը:
Իսկ օպերատոր Վահագն Ղարիբյանն իր օգնականների հետ հնարամտեց սովորական թիթեղյա փայլուն բանկաների մեջ տարբեր հզորության եւ գույնի լամպեր դնելով` ստանալ առաջին ինքնաշեն լուսարձակները: Ավելի բարդ էր օպերատորական խցիկի հարցը: Եղածը միայն մեկ ռակուրսից կարող էր ընդունել հաղորդումը: Եվ գտան աներեւակայելին. լուսանկարչական սարքը հակառակ կողմից օգտագործելով` <<հանճարեցին>> եւս մի դիտակետ:
Ամանորյա առաջին ծրագիրը վարում էր հանրապետության ժողովրդական դերասան Թաթիկ Սարյանը: Նախ Առնո Բաբաջանյանի կատարմամբ հնչեցին կոմպոզիտորի <<Պրելյուդը>>, <<Վաղարշապատի պարը>> ստեղծագործությունները, ներկայացվեց Ալ. Սպենդիարյանի <<Մայր Արաքսի ափերով>> երգը: Ցուցադրվեց Լենինգրադի պարի պետական անսամբլի ելույթը: Համերգ-ողջույնից հետո Գ. Սունդուկյանի անվան թատրոնի դերասանները ներկայացրին <<Փորձադաշտ>> ներկայացումից մի հատված: Այնուհետեւ Թաթիկ Սարյանը եթերը տրամադրեց հայ նշանավոր երգիչ Շարա Տալյանին: Հեռուստաէկրաններից սփռվեցին Կարո Զաքարյանի <<Ուրախության երգ>>-ի հնչյունները: Երգից հետո ռեժիսոր Ժիրայր Ավետիսյանն օգտագործեց կինոժապավեն` ցուցադրելով պար-հատված Էդվարդ Գրիգի <<Պերգյուտ>> սյուիտից: Ամանորյա առաջին հաղորդումն ավարտվեց <<Սիրտը երգում է>> կինոնկարով:
