Առաջին ալիք

1957թ.-ի հոկտեմբերի 13-ին Հայկական ԽՍՀ նախարարների խորհրդին առընթեր ստեղծվեց ռադիոհաղորդումների եւ հեռուստատեսության պետական կոմիտեն: 58-ից հաղորդումները կենտրոնացվեցին երկու գլխավոր խմբագրություններում` հասարակական-քաղաքական եւ գեղարվեստական: Առաջինի մեջ ընդգրկվեցին պրոպագանդայի, լրատվության, ժողտնտեսության, երիտասարդության եւ մարզական բաժինները, իսկ երկրորդի մեջ` գրական-դրամատիկականը, երաժշտականը եւ մանկականը:

1958-65թթ.-ին հեռուստատեսության գրական-դրամատիկական հաղորդումների խմբագրությունը շուրջ հինգ տասնյակ հեռուստատեսային բեմադրություն է ներկայացրել. <<Սայաթ Նովա>>-ն` Կիմ Արզումանյանի բեմադրությամբ, 58-ին` Ռոսսինիի <<Սեւիլյան սափրիչը>> օպերան, 59-ին` Պուշկինի <<Քարե հյուրը>>, Վ. Սարոյանի <<Քո կյանքի ժամերը>>, Դյուրենմաթի <<Ֆիզիկոսները>> եւ այլն:

Երաժշտական հաղորդումներն իրենց մշտական տեղն էին գտնում եթերում. շարունակվում էր դասական երաժշտությանը նվիրված <<Ոսկե էկրան>> հաղորդաշարը, 68-ի մայիսից եթեր հեռարձակվեցին <<Զրույցներ երաժշտության մասին>> եւ <<Երաժշտական հանրագիտարանը>>: 1967-ի դեկտեմբերի 1-ին հեռուստադիտողին ներկայացվեց Վիլեն Զաքարյանի <<Առնո Բաբաջանյանը` քո ժամանակակիցը>> կինոնկարը, որը դեկտեմբերի 9-ից 16-ը Մոսկվայում կայացած հեռուստաֆիլմերի համամիութենական երկրորդ փառատոնում արժանացավ լավագույն կինոնկարի մրցանակին:

Գեղարվեստական եւ երաժշտական հաղորդումների հետ միաժամանակ սկսում են աճել լրատվական, քաղաքական-հրապարակախոսական հաղորդաշարերը: Հեռուստադիտողին են ներկայացվում <<Մեր հանրապետության քաղաքները եւ շրջանները>>, <<Պատասխանում ենք հեռուստադիտողների հարցերին>>, որը վարում էր հեռուստատեսության տնօրեն Ներսես Կագրամանովը, ՙՁեզ համար կանայք>> եւ այլ հաղորդումներ:

Հայաստան եւ կայունացման շրջան