1967թ.-ի փետրվարին Հայաստանի հեռուստատեսությունը նշեց իր գործունեության 10 տարին: Այս տարիների ընթացքում հեռուստատեսությունն արդեն կարողացել էր գրավել իր առաջնային դիրքը: Այս ժամանակամիջոցում իրականացվել էր շուրջ 500 Էկրանավորում: Բավական է նշել <<Սայաթ Նովա>>, <<Շրթներկ N 4>>, <<Շիրակի մեղեդիներ>>, <<Վերջին նետում>>-ը եւ այլն:
1966թ.-ի դեկտեմբերին Երեւանում կայացած հեռուստաֆիլմերի համամիութենական առաջին փառատոնում Վիլեն Զաքարյանի նկարահանած <<Վերջին նետումը>> արժանացավ լավագույն կարճամետրաժ գեղարվեստական ժապավենների համար սահմանված միակ դիպլոմին, այնուհետեւ` Կիեւի փառատոնի դիպլոմին:
Գեղարվեստական հաղորդումների խմբագրությունը միայն սեփական հաղորդումներով չէր սահմանափակվում: 1964թ-ի հոկտեմբերի 5-ից սկսվեց հայերեն թարգմանված առաջին բազմասերիանոց հեռուստատեսային գեղարվեստական կինոնկարի ցուցադրումը. ԳԳՀ-ում նկարահանված ՙԿանաչ հրեշ՚ ֆիլմն էր: 1965-66 թթ.-ին սկսվեցին գովազդային կինոհաղորդումների առաջին թողարկումները, որոնք տրվում էին ամեն ամիս եւ կրում էին այդ ամսվա անվանումը` <<Սեպտեմբերյան էկրան>>, <<Հոկտեմբերյան էկրան>>: 1967թ.-ի դեկտեմբերի 4-ից այդ շարքի հաղորրդումները սկսվեցին տրվել <<Էկրանի նորություններ>>խորագրով:
1964թ. օգոստոսի 16-ից առաջին կինոհաղորդումներն են տրվում համաշխարհային կինոյի վարպետների մասին, իսկ 1967-ի հունվարի 14-ին <<Կինոյի ծնունդը>> խորագրի ներքո առաջին փորձն արվեց ներկայացնելու կինոյի պատմությունը: Տարեվերջին` դեկտեմբերի 19-ից, գեղարվեստական հաղորդումների խմբագրությունը բացեց <<Կինոյի աշխարհում>> նոր հանդեսը` կես ժամ տեւողությամբ:
