80-ական թվականների կեսերը ԽՍՀՄ-ի ամբողջ հասարակական-քաղաքական կյանքի, ինչպես նաեւ հեռուստատեսության համար դարձան վերափոխումների կարեւոր շրջան: Բացախոսությունը, գրաքննության, որոշ առումով, թուլացումը, քաղաքական մթնոլորտի փոփոխությունները հեռուստատեսությանը ստիպեցին լինել առավել ազատ եւ անկողմնակալ: Առաջին պլան են մղվում հրապարակախոսական-վերլուծական հաղորդումները, վերաարժեվորվում եւ վերագնահատվում են գեղարվեստական նյութերը:
Վերականգնվում է ուղիղ եթերը, որն ապահովեց հեռուստատեսային անկաշկանդ եւ ճշմարիտ խոսքը: Հեռուստադիտողներն ուղիղ հեռախոսակապով հնարավորություն են ստանում միանալ հաղորդումներին: Սկիզբ է դրվում ինտերակտիվ շփմանը: Ծնունդ է առնում <<Առաջարկում է հեռուստադիտողը>> հաղորդաշարը, որը ներկայացնում էր մարդկանց կարծիքները տարբեր հեռուստահաղորդումների վերաբերյալ, երկխոսության միջոցով բացահայտվում էին այն պահանջմունքները, որ ուներ հեռուստադիտողը: Երկխոսական բնույթի հաղորդումներից թերեւս հատկանշական են <<Քո կարծիքը>>, <<Մենք,Դուք,Նրանք>>, <<Մարդիկ, կենցաղ, բարքեր>>, <<Հարցազրույց ձեր խնդրանքով>> եւ այլն:
Այս շրջանում որակական նոր փոփոխություններ է կրում <<Լրաբեր>> տեղեկատվական ծրագիրը: Լուրերի առավել օպերատիվ բնույթը, համեմատաբար օբյեկտիվ եւ անկողմնակալ մատուցումը ծրագիրը դարձնում է առաջնային: Հեռուստատեսային խոսքը դառնում է համարձակ եւ ազնիվ: <<Անդրադարձ>>, <<Հետադարձ կապ>> հաղորդումները հեռուստադիտողին են ներկայացնում հասարակական կյանքում առկա տարբեր խնդիրների վերլուծություններ, փորձում գտնել դրանց հաղթահարման ճանապարհները: Մեծանում է հասարակության վստահությունը հեռուստատեսային խոսքի հանդեպ:
